Młodzież Instalu poznaje historię mszańskich Sprawiedliwych. Stefania i Józef Wacławikowie byli jak Ulmowie

We wrześniu cała Polska usłyszała o bohaterstwie wyniesionej na ołtarze rodziny Ulmów z Markowej, która zapłaciła najwyższą cenę za pomoc żydowskim sąsiadom podczas Zagłady. Niewielu jednak wie, że także w Mszanie Dolnej była równie szlachetna rodzina: Stefania i Józef Wacławikowie.

Podczas ciemnych lat okupacji udzielili oni schronienia Mosze Jeredowi, nieznanemu sobie nawet wcześniej Żydowi z Bielska Białej, ukrywając go w swojej skromnej chacie pod Małą Górą. Podobnie jak Ulmowie, ryzykowali życiem licznej rodziny; mieli w domu dziewięcioro dzieci.

Jered, żołnierz kampanii wrześniowej, po ucieczce z obozu jenieckiego, dołączył do żony i 6-letniej córeczki, które zostały deportowane do Mszany. Podczas masowej egzekucji Żydów na Pańskim, 19.08.1942 r. został pozostawiony w grupie młodych mężczyzn do dalszej pracy, lecz żona i córeczka zginęły. Zrozpaczony, bez woli życia, uciekł i błąkał się po lesie, aż trafił do domu Wacławików. Przechowywali go blisko 3 lata, do wyzwolenia.

W 1986 r. Państwo Wacławikowie zostali uhonorowani przez Instytut Yad Vaszem w Jerozolimie tytułem i medalem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Jednak w rodzinnej miejscowości pozostawali niedocenieni. W 2020 r. z inicjatywy nauczycielki naszej szkoły, p. Urszuli Antosz-Rekuckiej, na mszańskim Rynku został zasadzony dla nich Dąb Pamięci ze stosowną tablicą. Obecnie kolejne grupy młodzieży zapoznawane są z historią naszych bohaterskich mieszkańców, odwiedzając to miejsce, grób Wacławików na pobliskim cmentarzu i zatrzymując się przy tablicy pamiątkowej po mszańskiej synagodze, by przy okazji dowiedzieć się czegoś o dwukulturowej historii Mszany Dolnej. W sali 207 została też przygotowana gazetka prezentująca historię ludzi, z których mieszkańcy naszego miasta powinni być dumni.

Źródło: Szkoła