XXXIII Święto Poezji Góralskiej w Rabie Wyżnej. Śmiech i łzy na scenie

Na zaproszenie dyrektor miejscowego ośrodka kultury Elżbiety Smółki już po raz 33. poeci z Podhala, jak długie i szerokie, od Murzasichla po Rabkę, i od Szczawnicy i Jabłonkę, przyjechali do Domu Parafialnego w Rabie Wyżnej na XXXIII Święto Poezji Góralskiej. W tym roku na liście obecności było ponad 30 uczestników, wśród nich starzy bywalcy i osoby całkiem nowe.

Rabiańskie święto poezji to kameralne spotkanie poetów z szeroko pojętego Podhala, piszących gwarą lub językiem literackim. Przyjeżdżają tu poeci uznani, nagradzani w regionalnych i lokalnych konkursach oraz ci, którzy stawiają pierwsze krotki lub tworzą w cichości. Spotykają się, żeby przy kawie i drobnym poczęstunku rozmawiać o liryce, zasiąść na scenie i podzielić się swoją twórczością, pogawędzić towarzysko. W swoim gronie czują się pewniej. Tu łatwiej przychodzi im publicznie odczytać swój wiersz. Niektóre z nich są bardzo osobiste, napisane w oparciu o swoje przeżycia i doświadczenia, dobre i złe. Tu nikogo nie dziwią łzy na scenie, czy śmiech. Bo i one się pojawiły.

Gościem święta poezji była dr Anna Mlekodaj z Podhalańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Targu, badacz teksów regionalnych. O spotkaniu poetów powiedziała: - Widzę tu wielką tęsknotę. Ludzie bardzo chcą się z sobą spotykać, a przede wszystkim chcą w tych spotkaniach uczestniczyć poprzez słowo. I stąd wiele tekstów, które mienią się być poetyckimi, i tak naprawdę są epickimi opowieściami. Myślę, że wszystko, co tutaj się dzieje jest poezją, tylko z różnych wynika powodów, potrzeb, o różnych świadczy o refleksjach, które również zależne są od tego w jakim wieku są dani ludzie, co przeżyli, z czym przychodzą, co jest dla nich ważne.

Poetom podczas spotkania przygrywał Kuba Rusiecki z grupą młodych muzykantów.

(mr)